مثل مهتاب

قناري گفت: کُره‌ي ما

کُره‌ي قفس‌ها با ميله‌هاي زرين و چينه‌دان چيني.

ماهي‌ي سُرخ ِ سفره‌ي ِ هفت‌سين‌اش به محيطي تعبير کرد

که هر بهار

متبلور مي‌شود.

کرکس گفت: سياره‌ي من

سياره‌ي بي‌هم‌تائي که در آن

مرگ

مائده مي‌آفريند.

کوسه گفت: زمين

سفره‌ي برکت‌خيز اقيانوس‌ها.

انسان سخني نگفت

تنها او بود که جامه به تن داشت

و آستين‌اش از اشک تر بود.